Elektrisch laden zit in een stroomversnelling. Bedrijven, steden en CPO’s plaatsen laadpunten aan een tempo dat nauwelijks bij te houden is. Toch blijft één vraag hangen. Hoe maak je die laadpunten financieel sterker zonder de gebruiker meer te laten betalen?

Na stevige onderhandelingen behaalden de werkgevers en vakbonden gisteren in de Nationale Arbeidsraad een akkoord rond de verplichting van het mobiliteitsbudget. Dit akkoord vraagt twee concrete aanpassingen aan de Federale Regering. Het voorstel stelt een tijdelijke versoepeling tot eind 2029 voor waarbij ook niet-emissievrije deelwagens en taxi’s toegelaten worden binnen het mobiliteitsbudget. Daarnaast wordt er ook een beperking op huisvestiging opgenomen.

De recente geopolitieke onrust in en rond Iran toont nog maar eens hoe kwetsbaar de transportsector blijft voor internationale spanningen. Door het conflict in het Midden-Oosten en de onrust rond cruciale energieroutes is de druk op de oliemarkten sterk toegenomen. Analisten en nieuwsmedia wijzen erop dat vooral de vrees voor verstoringen in de aanvoer van olie en geraffineerde producten de energieprijzen de voorbije weken stevig heeft opgedreven. Ook Europa voelt die schok rechtstreeks, omdat hogere olieprijzen zich snel vertalen in hogere prijzen voor diesel aan de pomp

Deelfietsen zijn de voorbije jaren uitgegroeid tot een vaste waarde binnen het mobiliteitslandschap. Dat roept een fundamentele vraag op: wat bepaalt nu eigenlijk het succes van een regionaal deelfietssysteem? Op basis van een analyse van verschillende Vlaamse systemen, aangevuld met gesprekken met aanbieders en overheden, hebben we die vraag onderzocht.

Duurzaam woon-werkverkeer staat hoger op de agenda door klimaatambities, welzijn, instroom en dagelijkse werking. Met het verplichte mobiliteitsbudget vanaf 2027 groeit de nood aan onderbouwde keuzes over bereikbaarheid per fiets, openbaar vervoer of auto.

Voor VDAB betekende dit mobiliteitsuitdagingen evalueren in opleidingscentra in Vlaanderen, waaronder Limburg, en bepalen waar duurzame alternatieven de bereikbaarheid voor cursisten, medewerkers en bezoekers kunnen verbeteren.

De recente cijfers over de sterke groei van (ultra)snelle laadstations in Vlaanderen is hoopgevend. Ze toont dat de elektrische transitie versnelt en geeft (toekomstige) EV-rijders meer vertrouwen in de overstap.

Maar cijfers alleen vertellen niet het hele verhaal. De échte vraag is wat deze groei betekent voor de volgende fase van laadinfrastructuur.

De elektrificatie van het wagenpark verhoogt de vraag naar publieke laadpunten en zet het openbaar domein onder druk. Publieke laadinfrastructuur is uitgegroeid tot een essentiële basisvoorziening. Met de nieuwe Vlaamse concessie, een duidelijke leidraad en een onderbouwde raming van de toekomstige laadbehoefte beschikt elke gemeente over een uniform kader. Het strategisch laadplan helpt lokale besturen om de uitrol van laadinfrastructuur doelgericht en toekomstgericht te sturen.

Het mobiliteitsbudget wordt steeds belangrijker in België als alternatief voor de klassieke bedrijfswagen. Werknemers kunnen hiermee zelf kiezen hoe ze zich verplaatsen, van een kleinere, elektrische wagen, trein of fiets tot gedeelde mobiliteit, terwijl werkgevers een moderne en duurzame manier krijgen om hun loonpakket aantrekkelijk te maken. Bovendien moet het mobiliteitsbudget in 2026 verplicht aangeboden worden aan werknemers met een bedrijfswagen, dit betekent dat ongeveer 58.000 bedrijven zich hier de komende tijd op voorbereiden. Maar wat houdt dit systeem precies in, welke keuzes biedt het en welke voordelen brengt het met zich mee? In deze blog leggen we het helder uit.

Een goed jaar geleden knalden de champagnekurken bij de brede Vlaamse transportsector en overheid. Na een maandenlange stakeholderdialoog waarbij de deelnemers intensief van gedachten wisselden, ondertekenden alle 25 (!) betrokken partijen de Kaderovereenkomst rond emissievrije stedelijke distributie in Vlaanderen. Hiermee ontwikkelde Vlaanderen een kader om vanaf 2027 gradueel het gebruik van emissievrije voertuigen in onze steden in te voeren. Zo zet de leefbaarheid in die steden een grote stap voorwaarts. Hoe kunnen steden hiermee concreet aan de slag gaan?

In België wint de fiets steeds meer terrein als vervoermiddel. Dankzij investeringen in fietsinfrastructuur en innovatieve mobiliteitsoplossingen kiezen steeds meer mensen voor de fiets. Een belangrijke motor achter deze evolutie zijn deelfietsen.

Wat begon als een kleinschalig experiment in enkele steden, is in 2025 uitgegroeid tot een volwaardig en geïntegreerd onderdeel van het mobiliteitsaanbod. Zowel in stedelijke als regionale gebieden spelen deelfietsen vandaag een belangrijke rol. Deze groei ging echter gepaard met uitdagingen, belangrijke keuzes en waardevolle lessen.

Hoe verliepen de eerste stappen? Welke inzichten leverde de praktijk op? En wat kunnen andere landen leren van de Belgische aanpak?

In deze blog blikt onze collega Sven Huysmans terug op de beginjaren van deelfietsen in België en hoe ze uitgroeiden tot een essentieel onderdeel van duurzame mobiliteit.

Tijdens lange ritten kunnen EV-bestuurders niet altijd thuis, op het werk of bij een publieke laadpaal laden. Dat maakt snel verder rijden soms lastig en kan zorgen voor laadstress. Snelladers bieden hiervoor de oplossing: ze laden de batterij via gelijkstroom (DC) grotendeels op in 20 tot 30 minuten. Hierdoor kunnen bestuurders hun reis snel vervolgen. Snelladers hebben meestal een vermogen van meer dan 50 kW en kunnen bij nieuwe modellen oplopen tot 400 kW. Hoe sneller de lader en hoe beter de auto dit ondersteunt, hoe korter de laadtijd. Zo maken snelladers elektrisch rijden ook op langere afstanden praktischer en betrouwbaarder.